Przyczyny trepanacji czaszki według antropologów

Znaleziska archeologiczne dowodzą, że operacja czaszki według różnych technik wykonywanych na żywych mężczyznach, kobietach i dzieciach ma historię 7000 lat. Często przyjmuje się, że wiele z tych operacji przeprowadzono z powodów, które można znaleźć w dziedzinie magii lub, w przypadku epilepsji, aby wypędzić złego ducha z głowy. Jednak badanie literatury medycznej z okresu starożytności dowodzi, że w tamtych czasach lekarze dobrze znali ciężkie obrażenia głowy w wyniku dokładnej obserwacji rannych lub chorych ludzi.

Przyczyny trepanacji czaszki według antropologów

W związku z tym istniało wiele dokładnych diagnoz medycznych wskazujących operacje czaszki, takie jak: ciężkie złamania czaszki, w których kości czaszki naciskały na mózg, krwotoki między kościami czaszkowymi a oponami twardymi, a także zapalenie kości i szpiku. Głównym powodem chirurgicznego leczenia tego ostatniego było usunięcie nekrotycznej tkanki kostnej, a nie trepanowanie czaszki. Przy pomocy narzędzi chirurgicznych znalezionych w Bingen i na podstawie źródeł z antycznej starożytności można szczegółowo wyjaśnić metodę trepanacji stosowaną 2000 lat temu.

Procesy uzdrawiania czaszek osób poddanych leczeniu chirurgicznemu pokazują, że w czasach, w których znieczulenie, aseptyka i antybiotyki były wciąż nieznane, około 80% pacjentów przeżyło operację, pod warunkiem, że wysoce elastyczna opona twarda nie została uszkodzona ani przez traumatyczne zdarzenie lub podczas operacji. Nienaruszona opona twarda była najważniejszą ochroną przed infekcjami, które nieuchronnie doprowadziły w tym czasie do śmierci.

Podczas gdy współcześni entuzjaści trepanacji mają nadzieję uwolnić swoje umysły, że tak powiem, wiercąc dziury w głowach, archeolodzy wciąż próbują dowiedzieć się, co zmotywowało  starożytnych przodków do przećwiczenia operacji. Jednym z wyjaśnień jest to, że operacja mogła zostać wykonana w bardzo wczesnej formie sali pogotowia.

Archeolodzy uważają, że większość tych starożytnych operacji została przeprowadzona w celu leczenia osób, które doznały ogromnej traumy głowy, czyli urazów powstałych najprawdopodobniej w walce. Wcześni chirurdzy prawdopodobnie wykonywali trepanację, aby usunąć odłamki kości czaszki i zmniejszyć ciśnienie spowodowane przez skrzepy krwi powstające w wyniku uszkodzenia naczyń krwionośnych.

Procedura ta ewoluowała prawdopodobnie dzięki odrobinie prób i błędów. Po tym, jak zadziałało na jedną osobę, naukowcy sądzą, że pierwsi chirurdzy prawdopodobnie spróbowali jej ponownie, ucząc się nie dziurawić błony otaczającej mózg. Techniki stosowane we wczesnej operacji czaszki różniły się w czasie w Ameryce Południowej. Pradawni Peruwiańczycy wykonywali operację z obsydianem – szkło wulkaniczne – na początku, ale ostatecznie przerzucali się na narzędzia z brązu i innych metali, gdy dostarczała ich technologia.

 Trepanacja czaszki w obecnych czasach

Wskazaniem do wykonania zabiegu trepanacji czaszki są najczęściej krwiaki wewnątrzczaszkowe, ponieważ dzięki powstałemu otworowi neurochirurg ma możliwość usunięcia krwiaka. Trepanacja czaszki jest także sposobnością do umieszczenia czujnika do pomiaru ciśnienia śródczaszkowego, dzięki któremu lekarze mogą nadzorować niektóre choroby neurologiczne.

Jeżeli dochodzi do ostrego pogorszenia stanu zdrowia pacjenta ze zidentyfikowanymi cechami wgłębienia się mózgu, neurochirurdzy mogą zadecydować o wywierceniu tak zwanych otworów zwiadowczych w czaszce. Jeżeli udaje się rozpoznać przyczynę zmian chorobowych, lekarze mogą usunąć krwiaka, pozostawiając dreny, które zapobiegają nawrotowi krwiaka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *